یکی یک دونه مامان و بابا

برف آمد شبانه روی پشت بام خانه برف اومده رو گل ها رو حوض و باغچه ما زمین سفید هوا سرد ببین که برف چه ها  کرد رو جاده ها نشسته رو مسجد و گل دسته برف قاصد بهاره زمستون ها می باره سلام سلام سپیدی دیشب از راه رسیدی شاعر: پروین دولت آبادی ...

نمایی از کوروش   و آبشار یخ زده در جاده شمال   ...

دیشب خونه  عمو احمد از دوستان بابا دعوت بودیم. توی راه خوابیدی و وقتی که رسیدیم من بیدارت کردم. این هدیه خوشگل رو عمو احمد برای تو خریده. با دیدن این همه ماشین  ذوق زده شدی و دست  پای خودت رو گم کرده بودی...   اونقدر به تو خوش گذشت که موقع برگشتن راضی نمی شدی همراه ما بیایی  و رفتی توی آشپزخونه قایم شدی.     این تی شرت خوشگل رو هم صبا جون به کوروش هدیه داده   ...

بالاخره بعد از چند هفته که هوا خیلی آلوده بود و ما کوه رفتن رو تعطیل کرده بودیم امروز هوا بارانی بود و تقریباً تمیز . من هم سریع کوله پشتی کوروش رو برداشتم و با بابایی رفتیم ولنجک. باد سردی می اومد و کوروش تا از ماشین پیاده شد شروع کرد صدای باد دراوردن. و دستهاشو گرم کردن  این ژست های تو موقع عکس گرفتن منو کشته مامان جووووون این هم به زبان کوروش هاپوو... نمایی از شهر تهران در یک روز بارانی امیدوارم این بارندگی ها ادامه داشته باشه بعد  از اون سرما هم خونه که رسیدیم بستنی خواستی   ...

امروز 6 بهمن پسر گلم بیست و سه ماهه شد.  امروز خاله نگار رو بعد از چند روزی که از اراک اومده بود پیشمون ، رسوندیم آرژانتین. چند روز دیگه کلاسهای دانشگاهش شروع می شه و باید می رفت.  رسیدیم خونه  تازه از خواب بیدار شدی وقتی دید نگار نیست گفت: نای نای رفت. الان هم که این پست رو می نویسم کمی کمک من تایپ کردی و بعد هم رفتی جلوی تلویزیون و داری با شعر کودک تو هم می خونی.. آآآآ....یایایایا...... یووبابابا..... هااااا....هااااا   ر خدایا بخاطر این لحظه های شیرین با هم بودن شکر  ...

کیک تولد دختر عمه پروین و این پسر گل من که این قدر مرتب نشسته و کیک می خوره جدیدا حواست به دوربین عکاسی هست و سریع جلوی دوربین یک ژست باحال می گیری ...

کوروش با خاله نگار ...